تعدادی تیرورق با مقیاس واقعی به منظور تعیین مشخصات مکانیزم گسیختگی برشی تیرورق ها، مدلسازی شده و مورد تحلیل قرار گرفتند. هدف از این مطالعه عددی غیرخطی به روش اجزای محدود و با فرض تغییرشکلهای بزرگ الاستوپلاستیک، مشخص نمودن آن است که مفاصل پلاستیک ظاهر شده در آزمایش های تجربی چگونه، کی و کجا شکل می گیرند. مشاهده شده که مفصل های  پلاستیک ناشی از برش تنها در چشمه های انتهایی شکل می گیرند. این مفاصل به دلیل تغییرشکل های برشی نزدیک تکیه گاه ها و نه به علت تنش های خمشی حاصل از نواحی کششی شکل می گیرند. همچنین مقایسه ای میان ظرفیت نهایی تیرورق های مختلف و آیین نامه ها و نظریه های مختلف ارائه شده است. در پایان، نشان داده شده است که مدلسازی چشمه های برشی ساده، به شکل ورق های جدا از هم، مکانیزم گسیختگی صفحات جان را به طور صحیح نشان نمی دهند. 

مقدمه

تیرورق ها به منظور تحمل بارهای سنگین در طول دهانه های طویلی مانند طبقات ساختمانی، پل ها و جرثقیل ها طراحی می گردند؛ یعنی در مواردی که مقاطع نورد شده استاندارد یا تیرهای تقویت شده با ورق جوابگو نیستند.